Konferencje, szkolenia i archiwum wydarzeń poświęconych prewencji samobójstw — dla specjalistów, instytucji i wszystkich zainteresowanych.
Pierwsza edycja konferencji Suicydologia 4.0 odbyła się w grudniu 2023 r. w Rabce-Zdroju. Zgromadziła psychologów, pedagogów, nauczycieli, duchownych i rodziców — wszystkich, którzy w codziennej pracy spotykają się z osobami w kryzysie. Program obejmował wykłady o neurobiologii kryzysu, warsztaty rozpoznawania sygnałów alarmowych oraz panele dyskusyjne łączące perspektywę kliniczną z doświadczeniem szkoły i rodziny. Tytuł konferencji dobrze oddaje jej filozofię: odpowiedzialność za pomoc nie spada wyłącznie na specjalistów — każdy z nas może być pierwszym ogniwem ratującym życie.






Druga duża konferencja (październik 2024) skupiła się na pojęciu pierwszej pomocy emocjonalnej — interwencji możliwej do wykonania przez każdego, nie tylko terapeutę. Prelegenci omawiali praktyczne algorytmy rozmowy z osobą w kryzysie, rolę szkoły i rodziny w profilaktyce, a także granice kompetencji i moment, kiedy należy zaangażować specjalistę. Wydarzenie skierowane było do szerokiego grona: nauczycieli, pedagogów, rodziców, pracowników socjalnych i wszystkich zainteresowanych bezpieczeństwem emocjonalnym dzieci i dorosłych.
W maju 2025 r. pojawiło się oficjalne zaproszenie na trzecią edycję konferencji. Kolejne wydarzenie kontynuuje budowanie środowiska specjalistów i zaangażowanych obywateli — nie jako jednorazowe spotkanie, lecz żywa sieć kompetencji i wzajemnego wsparcia. Każda edycja poszerza krąg uczestników i pogłębia tematykę, odpowiadając na bieżące potrzeby: nowe badania, zmieniający się kontekst społeczny i głosy uczestników z poprzednich lat.
Między konferencjami Suicydologia 4.0 organizuje treningi — intensywne sesje praktyczne skupione na konkretnych umiejętnościach. Trening ze stycznia 2024 r. poświęcony był prowadzeniu rozmowy z osobą w kryzysie: jak zacząć, co mówić, czego unikać i jak utrzymać kontakt, gdy temat jest trudny. Uczestnicy ćwiczyli w parach i małych grupach, korzystając z case studies i scenek sytuacyjnych. Celem nie było przekształcenie wszystkich w terapeutów, lecz zbudowanie pewności siebie i gotowości do pierwszej interwencji — bo ta może zdarzyć się w każdym miejscu i o każdej porze.
Tuż po pierwszej konferencji Suicydologia 4.0 opublikowała krótki materiał filmowy pokazujący atmosferę wydarzenia: reakcje uczestników, fragmenty wykładów i kuluarowe rozmowy. Wideo służy nie tylko dokumentacji, lecz budowaniu społeczności — pokazuje, że za nazwą kryją się realni ludzie z realnym zaangażowaniem. Wiele osób pisało, że po raz pierwszy uczestniczyło w konferencji, na której temat samobójstwa był omawiany otwarcie, bez tabu, z szacunkiem i profesjonalizmem. To zachęcenie dla tych, którzy jeszcze się wahają, czy temat jest dla nich.
Suicydologia 4.0 nie jest projektem żyjącym wyłącznie od konferencji do konferencji. W lutym 2025 r. pojawił się post dokumentujący codzienne, mniej spektakularne, ale równie ważne działania: udostępnianie materiałów edukacyjnych, aktywność w mediach społecznościowych i odpowiedzi na pytania od szkół i instytucji zainteresowanych współpracą. Konsekwentna obecność w sieci, reagowanie na aktualne tematy zdrowia psychicznego i podtrzymywanie rozmowy budują zaufanie i rozpoznawalność przez cały rok — nie tylko w okolicach konferencji.
Krótko po pierwszej konferencji na profilu pojawiły się podziękowania — dla prelegentów, uczestników, organizatorów i wolontariuszy. Post zawierał konkretne refleksje i cytaty uczestników, które pokazują, że wydarzenie trafiło w realną potrzebę środowiska. Wiele osób pisało, że po raz pierwszy uczestniczyły w przestrzeni, w której temat kryzysu i samobójstwa był traktowany z powagą, ale i z ciepłem — bez epatowania dramatem, bez tabu, z poczuciem sensu i sprawczości.
Suicydologia 4.0 z założenia działa jako platforma łącząca środowiska, które zbyt rzadko rozmawiają ze sobą: psychologów klinicznych ze szkolnymi pedagogami, psychiatrów z duchownymi, rodziców z terapeutami. Partnerstwa instytucjonalne z fundacjami, samorządami i placówkami oświatowymi pozwalają przełożyć wiedzę z sali konferencyjnej na codzienne procedury — szkolne protokoły reagowania, programy profilaktyczne, sieci wsparcia dla całych zespołów.
Finalnym celem wszystkich działań jest zmiana zachowania — nie tylko poszerzenie wiedzy, ale realna gotowość do działania w kryzysie. Projekt zaprasza szkoły, ośrodki pomocy społecznej, parafie, firmy i instytucje kultury do współpracy. Można zamówić wykład, warsztat, konsultację dla rady pedagogicznej lub szkolenie dla całego zespołu. Program jest każdorazowo dostosowywany do grupy i jej specyficznych potrzeb — bo kontekst szkoły wiejskiej różni się od kontekstu korporacji czy parafii.